گذري بر دل تنگم

اگر چند روزي است كه به وبم سري نزدم دليلش يك مسافرت طولاني به زادگاهم  ايلام است .خيلي ها لطف كردن و به وبم سر زدن از همين جا بهشون مي گم دمتمون گرم ،خيلي خيلي ممنون.

در ضمن يكي از دوستان به نام آقاي حسن مدني برايم مطالب جالبي ارسال كرده ،شما هم ايول .دمت گرم.

و اينك مطالب اين دوست خوبم را به نام خودش برايتان مي نويسم:

خداوند از تو نخواهد پرسید که چه اتو مبیلی سوار می شدی
بلکه از تو خواهد پرسید که چند نفر که اتومبیل نداشتند را به مقصد رساندی ؟
خداوند از تو نخواهد پرسید زیر بنای خانه ات چند متر بود
بلکه از تو خواهد پرسید که به چند نفر در خانه ات خوش آمد گفتی؟
خداوند از تو نخواهد پرسید که چه لباس هایی در کمد داشتی
بلکه خواهد پرسید که چند لباس به دیگران هدیه کردی؟
خداوند از تو نخواهد پرسید که بالاترین میزان حقوق تو چقدر بوده
بلکه خواهد پرسید آیا سزاوار گرفتن آن بودی؟
خداوند از تو نخواهد پرسید عنوان و مقام شغلی تو چقدر بوده
بلکه از تو خواهد پرسید که آیا کارت را به بهترین نحو انجام دادی ؟
خداوند از تو نخواهد پرسید که چه تعداد دوست داشتی
بلکه خواهد پرسید آیا در حق آنان دوستی کردی؟
خداوند از تو نخواهد پرسید که در چه منطقه ای زندگی کردی
؟ بلکه خواهد پرسید در حق همسایگانت چگونه عمل کردی
خداوند از تو نخواهد پرسید که پوست تو چه رنگ بود
بلکه خواهد پرسید چگونه انسانی بودی؟
خداوند از تو نخواهد پرسید چرا اینقدر طول کشید تا به جستجوی رستگاری بپردازی؟
بهشت می برد. بلکه با مهربانی تو را به جای دروازه ی جهنم به سوی امارت

تو دل مرا جدا ز یارم کردی......ای فلک عزیزت بمیره
دلتنگ مسافری هستم....
چرا؟؟؟
چرا نمیاد؟...قول داده بود زود بیاد بچه ها....
فکر می کنم خیلی دیر کرده....نگران شدم..
دلم تنگ شده واسش....
نکنه نیاد.....ولی نه..عزیز من خوش قوله...
وای یه صدایی میاد بچه ها.....شما هم میشنوید؟؟؟؟؟
.
.
.
.
.
.
آره....شاید....
میدونی چی میگه: شاید این جمعه بیاید...

مطالبی از دوستان

شیعیان د رزمان ظهور

از علي عليه السلام است كه مي فرمود : مانند زنبور عسل آنها ميدانس در مبان پرندگان باشيد ، هيچ پرنده اى نيست كه زنبور عسل را ضعيف و ناچيز نشمارد ، در حاليكه اگرتند كه در درون اين حيوان ( زنبور عسل ) چه بركتى وجود دارد هرگز آنرا ضعيف نمي شمردند . با زبان و بدنتان با مردم معاشرت كرده اما با قلب و دل خود از آنها دورى كنيد . سوگند به كسى كه جانم بدست اوست شما آنچه را كه دوست داريد نخواهيد ديد تا زمانيكه بعضى از شما بصورت برخى ديگر آب دهان انداخته و برخى ، بعضى ديگر را دروغگو خطاب كند ، و تا زمانيكه از شيعيان من مقدار اندكى ، مانند سرمه در چشم و نمك در غذا باقى نماند . براى شما مثالى خواهم زد ، مثل مردى را كه غذاى پاك و تميزى داشته و آنرا در خانه گذاشته وتا زمانى كه خدا ميخواهد از آنجا ميرود . سپس دو باره سراغ آن رفته در حاليكه كرم برداشته ، دوباره آنرا تميز كرده وپاك ميكند وداخل خانه گذاشته وميرود تا زمانيكه خدا خواهد ، در حاليكه دوباره غذا كرم افتاده باز گشته وآنرا پاك و تميز كرده و همينطور تا آنكه ديگر از آن غذا مقدارى باقى مي ماند كه ديگر كرم زده نخواهد بود و همچنين شما امتحان شده و انتخاب ميشويد تا آنكه از شما جز گروهى كه فتنه ها در آن تأثير نخواهند گذاشت ، باقى نمي ماند.

از امام صادق از علي عليه السلام : منتظر وآماده فرج بوده واز رحمت الهى مأيوس نگرديد . بهترين اعمال نزد خداوند متعال زمانيستكه بندهء مؤمن منتظر وآمادهء فرج باشد وكسيكه منتظر وآمادهء امر ما ( اهل بيت ) باشد مانند كسيتكه در راه خدا در خون خود بغلطد .

اي منتظران اگر منتظرنباشيد منتظرتان نخواهد بود!

یک عکس تقدیم شما

امید ناامیدان

اللهم عجل لولیک الفرج

به نام او كه انتظار آموخت

السلام عليك يا حجة اللّه فى ارضه، السلام عليك

گاهى احساس مى كنم بغض سنگينى قلبم را مى فشارد و راه اشك بر چشمانم بسته شده است، مى دانم... زمانه فاصله زيادى ميان من و تو افكنده، ولى بگذار، حال كه به زخم «شيعه اثنى عشرى» دچار شده ام در هواى مه آلود «ظلمت نفس» فرياد برآورم، و با قطرات بارانت، خود را شستشو دهم.

مهدى جان! اى درخشنده ترين آفتاب هستى بخش، بتاب، كه خورشيد و ماه منتظرند تا از انوار طلاييت روشنايى گيرند و به نام هستى بخش تو را در گوش همه ذرات عالم زمزمه كنند، اى آفتاب! بتاب كه خلايق منتظرند تا با تو، به خود آيند و در اين بازيافت، سرّ دلدادگى به تو فاش مى شود.

مهدى جان! اى ستاره پر فروغ آسمان بى افق عشق، بتاب، كه تو قصه عشق ناتمام مى ماند و عاشقان، سرگردان. بتاب! تا از تابش نور تو، جاده هاى آسمان عشق فتح گردد و خانه معشوق پيدا.

مهدى جان! اى آرام بخش ترين نسيم پگاه زندگى، بِوَز كه گلها، جز با شميم نفس عطرآگين تو معطّر نمى شوند و تو گويى كه گلها نيز بى حضور نسيمت جوانه نمى زنند و غنچه نمى شوند.

مهدى جان! اى موج خروشان درياى بى كران عشق خدايى، كدام ساحل است، كه بتواند بر عشق بى منتهاى تو محيط شود... كدام درياست كه با خروش موج عاطفه ات متلاطم نشود، مگر نه اين كه دريا، درياست؟ چون ماه رخسار تو بر آبهايش مى خندد. مگر نه اين كه دريا ديدنى است، چون احساس با صفاى تو در فضايش مى رقصد، براستى كه دريايى كه تسليم جزر و مد ماه است، چرا آن ماه رخ زيباى تو نباشد... اين و دريا! دريائيت، شور آبى بى ارزش است كه نه تنها تشنگان را ياراى سيراب كردن ندارد، بلكه سيران را نيز هر روز تشنه تر مى كند و به هلاكت، نزديك تر.

مهدى جان! اى آخرين گل واژه طاها! هر جمعه زيارتت مى كنم، زيارتم از سر محبّت و اخلاص صورت مى گيرد، كه در نتيجه ملاقات و صيقل دادن روح و قلب از آسودگى گناه است، روز جمعه بعدى است كه در آن ظهور مى كنى.

اى عزيز! اى زاده ياسين و طه! اى فرزند صراط مستقيم! اى تسلّى بخش زهراى اطهر! اى پور عسكرى! من تحمل آن را ندارم كه چهره دلربايت را ببينم و تو را نشناسم، هزاران تأسف، مى دانم كه غيبت تو از ماست. اى يادگار خدا در روى زمين! اى خورشيد رخ بركشيده در پس ابر و سحاب! اى سفر كرده! تا كى در اين تيرگى جان ـــــــ نيابم. هر جمعه در آستان خطبه عظمتت، زار زار مى گريم و شبها جز اختر شمارى كارى ندارم. هر جمعه به بهانه زيارتت، آنقدر مى گويم، كه در اشك خود غسل مى كنم و بعد از نمازم تو را به «سفينة النوح» و «سفينة النجاة» قسم مى دهم، كه بيا، ما غرق گناهيم، بيا! به قطره خونى نگاه كن كه دلش ـــــــ و به شقايق بنگر كه آواره بيابان شده است، بيا! اى شمس شموس! اى بطن سعيد! هرچند سرودن مدح تو از من خطاست، بيا كه غرق گناهيم...

كى رفته اى ز دل كه تمنا كنم تو را***كى بوده اى نهفته كه پيدا كنم تورا

غيبت نكرده اى كه شوم طالب حضور***پنهان نگشته اى كه هويدا كنم تو را 

کجاست آن ذخیره الهی برای زنده کردن واجبات و سنت ها؟